Domates kokusuyla uyanmak...

Tam yatağımın başucundaki camın önünde gözüm gibi bakıyorum onlara. Artık yaz geldi cam açık yatıyorum, sabah mis gibi domates kokularıyla uyanmanın mutluluğunu yaşıyorum, bu bile yeter benim için. Bahçem yok ama yaratmaya çalışıyorum. Geçen yıl birkaç fide ektim ve yemeye kıyamadıgım için bu sene daha fazla fideler ektim. Sanırım ben yine yemeye kıyamayacağım.

Sanırım "sevgi" karşılıklı. "Ne ekerseniz onu biçersiniz" ile iş bitmiyomuş onu anladım. Ne kadar sevgi verirseniz karşılıksız kalmıyormuş bunu öğrendim.

Bir hayvanı beslemenin, bir bitki yetiştirmenin, onların yaşamının bana bağlı olduğunu bilmenin bende yaşattığı mutluluğu kelimelerle tarif edemem. 

Alışmaya çalışıyorum...

"Ey kahraman Türk Kadını, sen yerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklerde yükselmeye layıksın"

M.Kemal ATATÜRK

2007-2008 öğretim yılının ikinci döneminde geçici bir dönem ingilizce öğretmenliğine başladım. Artık gün sabah altıda başlıyor.

Alışmaya çalışıyorum, kağıtlarla boğuşmayı öğreniyorum, bir yandan benim adımı neden ezberlemiyorsunuz öğretmenim diye isyan edenlerin isimlerini ezberlemeye çalışıyorum. Kırk kişinin aynı anda konuşarak ne anlatmaya çalıştıklarını çözmeyi öğreniyorum. Boynum ağrıyo lavobaya gidebilir miyim öğretmenim dediklerinde lavobada nasıl sağlıklarına kavuşup geri derse geldiklerini araştırmaya çalışıyorum :) Birde çok merak ediyorum acaba ben mi onlara alışacağım yoksa onlar mı bana? Ya da ben ne kadar dayabileceğim. ?